Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας


«… Έλα λοιπόν, σκούπισε τα μάτια σου, μην κλαις. Θεέ μου έγινες αστέρι.
Θυμάσαι, αλήθεια, ένα βράδυ που καθόμαστε στο παράθυρο
μακριά ένα γραμμόφωνο, κι ακούγαμε δίχως να μιλάμε.

Είπες: Ας μην έχουμε γραμμόφωνο, κι ας μη βάλανε αυτή 
την πλάκα του για μας.

Όμως αυτό το σιγαλό τραγούδι είναι δικό μας. 
Κι αυτό το βράδυ είναι δικό μας.

Και κείνο το άστρο, εκεί, καταδικό μας. Έτσι είχες πει.

Μια μέρα θα ξαναβρεθούμε.


-Τάσος Λειβαδίτης




το απόσπασμα και την εικόνα την βρήκα από εδώ https://www.tumblr.com/search/%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%B1+%CE%B1%CE%B3%CE%B1%CF%80%CE%B7%CF%82  προς αποφυγη παρεξηγησεων 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 28 Δεκεμβρίου 2014 by in Τάσος Λειβαδίτης,αποσπασματα,βιβλία.

Πλοήγηση

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: