Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

ξαφνικά μόνη

πραγματικά δεν μπορώ μερικές φορές να καταλάβω τους ανθρώπους εκεί έξω ,η μάλλον αρνούμαι να τους καταλάβω δεν υπάρχει λογική εξήγηση 
παράξενες συμπεριφορές,παράξενη κανόνες ,σε μια ζωή που θα έπρεπε να είναι πολύ απλή .Σε μια ζωή που φεύγει σαν νερό που τρέχει και εγώ δεν λέω να σκληρύνω με τίποτα ,κάτι στην ψυχή είναι ακόμα τόσο
ευσυγκίνητο ,ακόμα ψάχνω μια αγάπη ,ακόμα πιστεύω πως δεν έφτασα σε αυτό τον κόσμο για να είμαι ΜΌΝΗ  

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 30 Ιανουαρίου 2015 by in ποιηματα,σεφερης,αποσπασματα.

Πλοήγηση

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: