Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Παραμυθια της αγαπης και της Ελπίδας

cbacb3c02432e3411aae9871f7441611

«Γύρνα να δεις τον ουρανό» της είπε. «Τώρα τον βλέπω και εγώ… Μας ενώνει η ματιά στο άπειρο… Δες τα άστρα που παρακάλεσα να σε αγκαλιάσουν με το θερμό τους φως… Είμαι εκεί στη σκόνη που σε σκέπασε, στα απαλό αεράκι στα μαλλιά σου. οι ψίθυροι της ερημιάς είναι δικοί μου, ένα τραγούδι… μια προσευχή να ’σαι καλά».

Παραμυθια της αγαπης και της Ελπίδας- Λουκία Ρικάκη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 6 Φεβρουαρίου 2015 by in ποιηση,ποιηματα,αποσπασματα.

Πλοήγηση

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: