Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

δεν ξέρω γιατί

 

dbcf3744e94cc01be07a1cfec78e55fd

Δεν ξέρω γιατί .Και δεν θα καταλάβω ποτέ.Ισως έτσι απλά να σταματάνε οι άνθρωποι να ενδιαφέρονται κάποια στιγμή .Απο τη μια σε »πνίγουν » με μηνύματα,τηλέφωνα ,αγκαλίες ,φιλιά και απ’την άλλη σε  »πνίγουν ΄΄με την τόση αδιαφορία τους .Ισως έτσι μάθανε ,να αγαπάνε και να ξε -αγαπάνε τόσο εύκολα .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Πλοήγηση

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: