Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

η πιο γλυκιά ανάμνηση

328b45575ed8fb8220f2f42ccdd7d899

 

Αυτό το διάλεξα για το τέλος τις ημέρας ,γιατί σήμερα για μια ακόμα φορά κατάλαβα ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο σε αυτή τη ζωή ,ούτε η ίδια η ζωή .Οι έρωτες χάνονται ,οι φίλοι ξεχνάνε ,οι δικοί σου άνθρωποι τρέχουν στην δίνη τις ζωής .

Μαζί με αυτούς και εσύ ,τρέχεις ,μαθαίνεις ,πονάς ,γονατίζεις ,σηκώνεσαι ,ΕΞΕΛΙΣΣΕΣΑΙ …Τι και αν δεν είσαι εδώ να μοιραστώ ότι με γεμίζει χαρά ετούτη την στιγμή ,ίσως και να μην ήσουν ποτέ .

Σύντομα θα πάω παρακάτω γιατί αυτό είναι ΖΩΗ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on 18 Φεβρουαρίου 2015 by in αρθρα,μηνυματα σε εικονες.

Πλοήγηση

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: