Μικρές Καθημερινές Ιστορίες

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Γιασεμί

bouquet-on-a-bench

Λίγες λευκές σελίδες σ’ένα μάτσο από ξύλινες τάβλες ακούμπησα.

Έσταξαν δύο σταγόνες νερό που σήκωσα για να δροσίσω τη ζέστη του μεσημεριού· ευτυχώς εκεί ακόμα δεν είχε μελάνι.

Ξεχασμένο «cafe» με jazz μελωδίες μιας περασμένης εποχής·
θυμήθηκα το παλιό πλούσιο σπίτι μιας μεγάλης κυρίας και το επιβλητικό της βήμα πάνω σ’ένα μακρύ ακριβό κόκκινο χαλί,απόσπασμα ταινίας του ’60.

Φύσηξε λίγο αεράκι και μου ‘φερε τη μυρωδιά από φρεσκοκομμένο ανθάκι· γνώριμο άρωμα!

Δεν κάνω λάθος,είναι αυτό με το οποίο έκλεινα τους φακέλους που έστελνα σε χαμένους εραστές.

Δεν κάνω λάθος- ήτανε γιασεμί-ένα κλωνάρι στο χέρι μιας κουρασμένης γιαγιάς που πέρασε μπροστά μου χαμογελαστή.

Δεν την είδα,το άρωμα είδα! Το χαμόγελό της μετά…

Αμάντα Αγγελέτου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

balaoritou street

εδώ συμβαίνουν όλα

1000 Booktales

Coffee, books and rays of sunshine

matobookalo

Βιβλία Αστυνομικά, Θρίλερ, Φαντασίας

Ορεινογραφίες

Άνθρωποι και βουνά, βουνά και άνθρωποι

Μελίνα Σπανού

Βιωματική μουσική εκπαίδευση

odysseas zervos

ποίηση! η πιο μεταφυσική τέχνη

Shareyourlikes

όλα εκείνα που ήθελα να σου πώ

Writink Page

Write & Share Lines

Αρέσει σε %d bloggers: